|
MENU
|
|
|
|
|
|
MOTTO TYGODNIA
|
|
Czciciele Matki Chrystusowej najprędzej są wynoszeni na ołtarze. (kard. Stefan Wyszyński)
|
|
|
|
POLECAMY
|
|
|
|
|
|
LICZNIK WIZYT
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
W niewielkiej kotlince leży wieś spokojna,
Otulona polami, łąk kwieciem upojna.
Zwarta w zabudowie - wiele jest wsi takich
Przeszłością wydarzeń, zapytasz: A jakich ?
Całą rzecz by trzeba zacząć od początku,
słowiańskiego rodu Ślężan i majątku.
Wielu by wymieniać panów właścicieli
Choćby i Piastów śląskich, po mieczu, kądzieli.
Pośród wsi dwór onegdaj, dominium rycerskie,
Po wiekach przejęły rodziny niemieckie.
W głębi oficyna, folwark też niemały,
Sad porosły owocem krzewym zarastały.
Nad wioską góruje słup wieży kościelnej,
Głośno niesie napomnienie ofiary niedzielnej.
Cmentarz, rzecz też święta, bo tam ojce leżą,
Proszą o modlitwę, inną miarą mierzą.
Lud nasz, pracowity lecz tradycją młody,
Nigdy nie był ciekaw kołchozowej mody.
Bo miał od zawsze Najwyższego Pana,
Maryję i świętych - to wieś nieskalana.
Udając się drogą w kierunku kolei
Napotkasz rząd klonów jak to przy aleji.
Wiejskie domki, równe ongiś jak łan zboża,
Na początku kapliczka, a w niej Matka Boża.
Ona bierze dziatki w spracowane ręce,
Tuląc je, podnosi w majowej piosence.
Może z tego ludu wiosny kwiat wyrośnie,
Mieniąc się jesienią, owocem zatrząśnie.
|
|
